Garai bateko "Cervantes Saila" 1894an sortu zen, Liburutegi Nazionalaren egoitza gaur egun Recoletos Pasealekuan dagoen tokira aldatu zutenean. Ordura arte, Cervantesen testuen argitalpenak Inprimakien Departamentuan gordeta egon ziren. Marcelino Menéndez Pelayo zuzendari izan zen garaian bilduma horri arreta handia eman zitzaion arren, haren ondorengoaren garaian, Francisco Rodríguez Marínen garaian, handitu zen bilduma, nabarmen; aleen kopurua bikoiztu egin zen, obra berriak eskuratu izanari eta ordura arte Departamentuko hainbat sailetan banatuta egondako Cervantesen liburuak eta liburuxkak bildu izanari esker.
Hasierako funtsari ale gehiago erantsi zizkioten, pixkanaka: lege gordailuaren bidez, eta emaitzen eta erosketen bidez lortuak, hain zuzen ere. Eskuratzeen artean, honako hauek dira nabarmentzekoak: José María Asensio y Toledoren liburutegi partikularra, 1949an eskuratua, bildumari 464 ale gehiago ekarri zizkiona, besteak beste Kixoteren 217 argitalpen; eta Juan Sedó Peris-Menchetaren liburutegi partikularra, 1969an eskuratua. Azken hori ez zen Miguel de Cervantesen obran soilik oinarritua, harekin zerikusia duten orotariko materialak ere baditu. Bildumak gorabehera handiak izan zituen Gerra Zibilaren garaian; gerra amaitutakoan, berriz, oso bizkor handitu zen, pieza interesgarrien etengabeko eskuratzeei esker. Funts honetan, azpimarratzekoak dira XVII. mendean gaztelaniaz argitara emandako Kixoteren hogeita sei argitalpen, eta XX. mendeko balio handiko argitalpenak, orotariko bitxikeriak tartean direla: imitazioak, obraren jarraipenak, Cervantesen gaiei buruzko antzezlanak, ikerlanak, hitzaldiak, katalogoak, bibliografiak, etab.
Gaur egun, bildumak 5.146 ale eta liburuxken 50 kutxa ditu, Cerv. signatura dutenak, eta 8.853 ale eta 138 kutxa, Cerv. Sedó. signatura dutenak.