Bibliografía española

A recolle os rexistros bibliográficos dos documentos publicados en España e que ingresan na Biblioteca Nacional, de acordo coas disposicións vixentes de depósito legal. É un instrumento para o control bibliográfico nacional, constitúe o rexistro da produción editorial española e facilita a difusión do patrimonio intelectual e cultural do país para as xeracións presentes e futuras.

La Bibliografía Española impresa(esp)  publicouse por primeira vez en 1959 como anuario e recollía unicamente os libros ou monografías, aos que posteriormente se foron agregando outros materiais: publicacións periódicas, música impresa, cartografía e videogravacións. A edición en CD-ROM de monografías, que se iniciou en 1992 –con carácter retrospectivo dende 1976–, mantense en curso cunha periodicidade trimestral.

A estrutura da Bibliografía Española presenta unha organización sistemática, na que os rexistros bibliográficos se ordenan por grandes grupos temáticos da clasificación decimal universal (CDU), agás a música impresa. Dentro destes grupos, os rexistros ordénanse alfabeticamente polo encabezamento principal e compleméntanse cos índices dos principais puntos de acceso: autor, título, serie, materia etc.

A descrición e a clasificación dos rexistros bibliográficos realízase seguindo a normativa internacional e a tradición catalográfica española, Regras de Catalogación, ISBD, Encabezamentos de Materia e CDU.